Paradygmat psychodynamiczny charakteryzuje się dążeniem do zrozumienia i zintegrowania nieświadomych motywów działań oraz uczuć. Umożliwia prowadzenie autorskiego procesu psychoterapii, uwzględniającego intuicję i emocjonalność w kontakcie, mającego jednak swoje określone ramy wyznaczone przez charakter settingu czyli zasad kontaktu psychoterapeuta – pacjent. Umożliwia leczenie szerokiego spektrum pacjentów w ramach terapii długoterminowej, a także krótkoterminowej.

Podejście psychodynamiczne jest zastosowaniem na użytek psychoterapii rozumienia wynikającego z teorii psychoanalitycznej, akcentującym przede wszystkim rolę relacji terapeutycznej oraz nieświadomych aspektów osobowości pacjenta, które przyczyniają się do powstania i utrzymywania się doświadczanych przez niego objawów.

Jest to ujęcie uzupełniające perspektywę psychiatryczną, przez co cenione jest z medycznego punktu widzenia. Wraz z rozwojem neuroscience powstają coraz liczniejsze badania związane z naukowym statusem procesów nieświadomych:

  • istnienie jawnych i nieświadomych systemów myślenia podkreślają badacze procesów poznawczych (np. badania dotyczące istotnej z punktu widzenia psychoanalizy pamięci skojarzeniowej);
  • dane neurologiczne dostarczają dowodów na istnienie nieświadomych procesów afektywnych oraz na działanie nieświadomych mechanizmów obronnych (np. retrospektywne badania dotyczące mechanizmu wyparcia u ofiar przemocy seksualnej). 

Praca psychoterapeuty psychodynamicznego związana jest z częstym doświadczaniem i koniecznością tolerancji stanu niepewności. Metodą obiektywizacji procesu terapii oraz rozeznawania nieświadomych procesów przeciwprzeniesieniowych po stronie terapeuty jest superwizja. Czynniki te chronią jednocześnie przed doświadczeniem wszechmocy, jak i znudzenia powtarzalną procedurą terapeutyczną – każdy proces terapeutyczny jest niepowtarzalny i zindywidualizowany. Praca terapeuty będąc jednocześnie autorską, jest zarazem osadzona w ściśle określonych ramach settingu terapeutycznego.

Zachęcamy Państwa do zapoznania się z przystępnie napisanymi podręcznikami autorstwa Nancy McWilliams (np. „Diagnoza psychoanalityczna”), lub trudniejszymi: Glena Gabbarda („Psychiatria psychodynamiczna w praktyce klinicznej”) oraz Otto Kernberga („Psychodynamiczna terapia pacjentów borderline”).

Zapraszamy do uczestnictwa w szkoleniach dla psychologów, pedagogów i nauczycieli z Socjoterapii i Psychoterapii Młodzieży w Łodzi